Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Τουίτινγκ και σέξτινγκ

Καλημέρα coυλοί μου αναγνώστες,

Ελπίζω αυτή η γαμωΤρίτη να σας βρίσκει καλά με χαμόγελα και καλή διάθεση. Ο καιρός τσαχπίνικος εδώ και μέρες έπαθε πάλι τα ψυχολογικά του, άρχιζε να μου μοιάζει δηλαδή,  και μια μας πεταγε καντήλια βροντοάστραπα με βροχές και μια μας έλουζε με το ζωογόνο φως του ήλιου. Μαλάκα εγώ λογοτέχνιδα επρεπε να θεωρούμαι, όχι απλός άνθρωπος. Τελοσπάντων.

Οι νοικοκυρές τράβηξαν ζόρι να ανεβοκατεβάζουν κουβέρτες και παπλώματα. Συνυπολογίστε πως πάλι πλύσιμο θελουν ολες αυτες οι μαλακιες αν τις χρησιμοποιείς και μετά θες να τις αποθηκεύσεις. Διπλός κόπος για τις συζύγους, διπλή χαρά για τους συζύγους να τις βλέπουν να χτυπιούνται ιδρωμένες κάνοντας δουλειές. Αλήθεια πού ακριβώς κρύβεται η ευχαριστήση, ρε άντρες, σε όλο αυτό; Αν η γυναίκα σου ψοφήσει στις δουλειές, μόνο να σου κάτσει δε θα θέλει μετά. Ένα πιτόγυρο, λίγο σαρβάιβορ, ( ω θεοι) και τέζα ύπνος. Τελοσπάντων.

Και περνάμε σε πιο ιδιαίτερα νέα. Εδώ και ένα αρκετά μεγάλο διάστημα και λόγω του περιορισμένου χρόνου και λόγω της ανίας που με πιάνει όταν ασχολούμαι με τα ίδια και τα ίδια έχω απαρνηθεί το φουμπου μου και έχω αφιερωθεί στο τουίτερ. Τον άλλο μήνα θα ασχοληθώ με ινστραγραμ να βαζω βυζιά και κώλους τώρα που η γυμναστική τόσων χρόνων έχει φερει αποτελέσματα στο κορμί μου. Θα αδράξω καρπούς κυρίες και κύριοι. Δεν θα ανέχομαι εγω τη κάθε καμμένη στο γυμναστηριο να μου το παίζει μπάρμπι περιωπής κι εγώ η πτωχή πλην τίμια όμορφη γυνή να ντρέπομαι. Ε, όχι. Τον αλλο μήνα όμως αυτά. Η όταν βαρεθώ το τουίτερ.

Στο τουίτερ που λέτε περιορίζω την δυναμική και χειμαρρώδη ψυχοσύνθεση μου σε 140 χαρακτήρες. Βέβαια επειδή είχα χρόνια να γράψω, μόνη μου τα γράφω, μόνη μου τα χαίρομαι. Όμως έχω ξαναπεί τί μας νοιάζει πια ποιος ποια ποιο μας διαβάζει, μας παρακολουθεί ή μας ακολουθεί; Εμείς γράφουμε γιατί θέλουμε κάτι να πούμε, να γελασουμε, να ειρωνευτούμε, να σχολιάσουμε, να αποφορτιστούμε από μια γαμωρουτινιασμενηκαθημερινοτητα λίγο πριν μας πλακώσει και μας βαλτώσει. Και χρησιμοποιώ πληθυντικό γιατί δεν είμαι η μόνη, πιστεύω, που λειτουργεί έτσι, αλλά πολύς κόσμος βρίσκει στο διαδικτυο έναν λόγο να ξεχνιέται.

Και καπου εδω να πω πως αποποιούμαι όλο αυτό το περιτύλιγμα μιας επίπλαστης σεξουαλικότητας που δήθεν υπάρχει και κινείται σε όλους τους χώρους του διαδικτύου. Ο στόχος δεν είναι τα βυζιά, τα ντικ πικ, οι εντυπώσεις και τα σεξτιγκινς ή όπως διάολο λέγονται όλα αυτά. Ο στόχος ανέκαθεν ήταν και είναι η επικοινωνία. Η διαδραστικότητα στη σκέψη και στο λόγο. Σεξ κάνεις από κοντά παιδιά!
Ερωτευεσαι από κοντά! Ξυπνά μέσα σου το ζώο από κοντά. Από μακριά να είχαμε να λέγαμε και να κοροϊδεύαμε.

Και θα παραδεχτώ πως διαβάζω πολύ έξυπνους ανθρώπους που γράφουν πετυχημένες ατάκες, αστείες, αυθόρμητες, πηγαίες, ψαγμένες, χαμένες, μανιοκαταθλιπτικές, ψυχοπλακωτικές, χαρωπές, ανάλαφρες, και γενικώς διευρυμένης και ποικίλης ύλης σκέψεις σε 140 χαρακτήρες μόνο, όπου κάπου ταυτίζομαι και κάπου τσαντίζομαι. Και μένω εκεί αλλά και σε κάποιες συζητήσεις με άτομα που κάτι κοινό βλέπω πως μας απασχολεί. Η ζωή είναι ωραία όταν μπορείς να πεις αυτό που σκέφτεσαι χωρίς να σε παρεξηγούν, όταν αντιλαμβάνεσαι πως δεν έχεις πιάσει μόνο εσύ πάτο, όταν συνειδητοποιείς πως η μοναξιά μπορεί να μετριαστεί αν καταφέρεις και κάνεις τον άλλο να ρίξει ένα πλατύ χαμόγελο και ειδικά αν αντιληφθείς πως υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι στο κόσμο που κάνουν αυτά που αγαπάς κι εσύ να κάνεις, που σκέφτονται σε κάποια θέματα όπως ακριβώς σκεφτεσαι εσύ, που χαίρονται ή λυπούνται για τους ίδιους λόγους με σένα. Όχι υπερβολές, όχι ακρότητες, όχι σκουπίδια και πλαστικά σε θάλασσες και ακτές. (Επίκαιρο)

Φυσικά, δε θα υποστηρίξω πως όλο αυτό δε θέλει φιλτράρισμα. Το φιλτράρισμα είναι ακριβώς αυτή η διαδικασία που μας κάνει να μην χάνουμε την αξιοπρέπεια μας και πρωτίστως τον αυτοσεβασμό μας. Ξέρετε και πόσες μαλακίες περνούν από το τάιμ λάιν; Ου!!! Πάρα πολλές. Τα φίλτρα παιδιά δεν είναι για τις φωτογραφίες, είναι για τη στάση μας απέναντι σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Τα φίλτρα είναι με άλλα λόγια μια υγιής κριτική ικανότητα που μας βοηθά να μη κολυμπάμε σε αβαθή νερά πληγώνοντας τα πόδια μας αλλά να κάνουμε απλωτές στον ορίζοντα και να έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε ορθές επιλογές και να παίρνουμε σωστές αποφάσεις.

Και μετά μου λέτε δεν είμαι εγώ λογοτέχνιδα.

Θα με βρείτε στο Twitter με το γνωστό μου προσωνύμιο. Ελάτε να γελάσουμε.

Φιλιά σε όλους και να περνάτε όμορφα.